নিউজ ডেস্ক : আজি কালী পূজা আৰু পোহৰৰ উৎসৱ দিপাৱলী। ৰাজ্যৰ প্ৰান্তে প্ৰান্তে ইতিমধ্যে কালী পূজা আৰু দীপাৱলীক লৈ প্ৰস্তুতি সম্পূৰ্ণ হৈছে।
উল্লেখ্য যে, কালী পূজা হৈছে অশুভ শক্তিৰ বিনাশ আৰু শুভ শক্তিৰ জয়ৰ প্ৰতীক, য’ত আন্ধাৰ দূৰ কৰি পোহৰ আৰু জ্ঞানৰ আৱাহন কৰা হয়। কাৰ্তিক মাহৰ অমাৱস্যা তিথিত পালন কৰা এই পূজাৰ ধৰ্মীয়, আধ্যাত্মিক আৰু সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব অপৰিসীম। কালী পূজাৰ বহুত ধৰ্মীয় আৰু আধ্যাত্মিক মহত্ব আছে। যেনে:
* অশুভ শক্তিৰ বিনাশ: পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি, ৰক্তবীজ আৰু অন্যান্য অসুৰক বধ কৰি দেৱতাসকলক ৰক্ষা কৰিবলৈ মা দুৰ্গাই মহাকালীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল। সেয়েহে মা কালীক দুষ্টক দমন আৰু সজ্জনৰ ৰক্ষাকাৰী হিচাপে পূজা কৰা হয়।
* আন্ধাৰৰ পৰা পোহৰলৈ: অমাৱস্যাৰ গভীৰ আন্ধাৰত মা কালীৰ আৰাধনা আৰু চাকি জ্বলোৱাৰ অৰ্থ হৈছে অজ্ঞানতা, ভয় আৰু নেতিবাচকতাৰ আন্ধাৰ দূৰ কৰি জীৱনলৈ জ্ঞান আৰু শান্তিৰ পোহৰ কঢ়িয়াই অনা।
* অহংকাৰ ত্যাগ: মা কালীৰ ৰূপে আমাক শিকায় যে আধ্যাত্মিক মুক্তি পাবলৈ হ’লে মানুহে নিজৰ অহংকাৰ, লোভ আৰু মোহ ত্যাগ কৰিব লাগিব।
* সময় আৰু পৰিৱৰ্তনৰ দেৱী: 'কাল' শব্দৰ পৰাই 'কালী' নামটোৰ উৎপত্তি হৈছে। তেওঁক সময়, পৰিৱৰ্তন আৰু শক্তিৰ মূল উৎস হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
ইয়াৰোপৰিও কালী পূজাৰ পবিত্ৰতা ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু মা কালীৰ কৃপা লাভ কৰিবলৈ এই দিনটোত কিছুমান বিশেষ নিয়ম মানি চলা উচিত আৰু কেইটামান কাম পৰিহাৰ কৰাটো বাঞ্ছনীয়। ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু পৰম্পৰা অনুসৰি কালী পূজাৰ দিনা ঘৰ অন্ধকাৰ কৰি ৰাখিব নালাগে, পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা বজাই ৰাখিব লাগে, কাজিয়া বা কটু কথা কব নালাগে, তুলসী পাত ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে, মাৰ চৰণত বগা ফুল অৰ্পণ কৰিব নালাগে, মাংস আৰু নিচাজাতীয় দ্ৰব্য পৰিহাৰ কৰিব লাগে, প্ৰাণীক কষ্ট দিব নালাগে আৰু খালী পেটে থাকিব নালাহে বা মগনীয়াক নিৰাশ কৰিব নালাগে।
উল্লেখ্য যে, মা কালীৰ পূজাত স্থান আৰু পৰম্পৰা ভেদে সাত্ত্বিক আৰু তান্ত্ৰিক বা আমিষ—দুয়োপ্ৰকাৰৰ বিশেষ ভোগ আগবঢ়োৱা হয়।
১. নিৰামিষ বা সাত্ত্বিক ভোগ (গৃহস্থৰ পূজাত প্ৰচলিত)
* খিচিৰি আৰু লাব্ৰা: গোবিন্দভোগ চাউল আৰু মগু দাইলৰ খিচিৰিৰ লগত বিভিন্ন পাচলিৰে তৈয়াৰী মিহলি আঞ্জা (লাব্ৰা) মা কালীৰ অন্যতম প্ৰিয় ভোগ।
* লুচি আৰু ভাজি: ঘিউত ভজা গৰম লুচিৰ লগত আলু ভাজি, পটল ভাজি বা বেঙেনা ভাজি আগবঢ়োৱা হয়।
* পায়স আৰু মিঠাই: ক্ষীৰ, নাৰিকলৰ লাৰু, তিলৰ লাৰু, বুন্দিয়া আৰু বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ছানাৰ মিঠাই (যেনে- ৰসগোল্লা, সন্দেশ) ভোগত ৰখা হয়।
* ফল-মূল: কল, আপেল, ডালিম, তিয়ঁহ, নাৰিকল আৰু বতৰৰ বিভিন্ন ফল-মূল অৰ্পণ কৰা হয়।
২. আমিষ ভোগ (মন্দিৰ আৰু শক্তিপীঠত প্ৰচলিত)
* মাছৰ ব্যঞ্জন: বিশেষকৈ বংগ আৰু অসমৰ বহুতো কালী মন্দিৰত শ'ল মাছ পোৰা, ৰৌ মাছ বা ইলিছ মাছৰ ব্যঞ্জন ভোগ হিচাপে আগবঢ়োৱা হয়।
* মাংসৰ ভোগ: যিসমূহ মন্দিৰত বলিৰ প্ৰথা আছে, তাত পঠা ছাগলীৰ মাংস মা কালীক অৰ্পণ কৰা হয়।
৩. তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ বিশেষ উপাচাৰ
* তান্ত্ৰিক পদ্ধতিৰে হোৱা পূজাত মা কালীক বিশেষ পানীয়, আদা, বুট আৰু ৰঙা জবা ফুলৰ মালা অৰ্পণ কৰাৰ নিয়ম আছে।
দীপাৱলী কিয় পালন কৰা হয়
ধৰ্মীয় বিশ্বাস অনুসৰি, শ্ৰী ৰামচন্দ্ৰই ১৪ বছৰ বনবাস খাটি সীতাৰ সৈতে অযোধ্যালৈ উভতি অহাৰ আনন্দতেই প্ৰজাসকলে বন্তিৰ পোহৰৰে অযোধ্যাক উদ্ভাসিত কৰি তুলিছিল। সেই পৰম্পৰা অটুত ৰাখিয়েই সমগ্ৰ দেশজুৰি পালন কৰা হয় পোহৰৰ উৎসৱ দিপাৱলী।

মন্তব্য (0)
লগইন কৰি মন্তব্য লিখক।