আজি নৱৰাত্ৰিৰ সপ্তম দিন

নিউজ ডেস্ক:  আজি ১৭ অক্টোবৰ। পৱিত্ৰ নৱৰাত্ৰিৰ সপ্তম দিন। আজিৰ দিনটোত মা দুৰ্গাৰ সপ্তম ৰূপ দেৱী কালৰাত্ৰিৰ উপাসনা কৰা হয়। 

দেৱী কালৰাত্ৰিৰ ৰূপ অতি ভয়ংকৰ হয়। গাৰ বৰণ এন্ধাৰৰ দৰে ক’লা, চুলিবোৰ মেলা আৰু ডিঙিত বিদ্যুৎৰ দৰে জিলিকি থকা মালা থাকে। তেওঁৰ তিনিটা চকু ব্ৰহ্মাণ্ডৰ দৰে ঘূৰণীয়া আৰু উশাহ-নিশাহ লওঁতে নাকৰ পৰা জুইৰ শিখা ওলাই আহে। মা কালৰাত্ৰিৰ বাহন হৈছে গাধ।

তেওঁৰ ৰূপ ভয়ংকৰ হ’লেও তেওঁ ভক্তক সদায় শুভ ফল প্ৰদান কৰে। সেয়েহে মা কালৰাত্ৰিক 'শুভংকৰী' বুলিও জনা যায়। ভক্তসকল তেওঁৰ সন্মুখত ভয়ভীত হোৱাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই।

দেৱী চতুৰ্ভূজা। সোঁফালৰ ওপৰৰ হাতখনেৰে ভক্তক আশীৰ্বাদ দিয়ে আৰু তলৰ হাতখনেৰে নিৰ্ভয় প্ৰদান কৰে। বাওঁফালৰ ওপৰৰ হাতত লোহাৰ কাইট থকা অস্ত্ৰ আৰু তলৰ হাতত তৰোৱাল থাকে।

মা কালৰাত্ৰিৰ পূজাৰ আধ্যাত্মিক আৰু ব্যৱহাৰিক তাৎপৰ্য অতি গভীৰ। নৱৰাত্ৰিৰ সপ্তম দিনা সাধকসকলে দেৱীৰ এই আটাইতকৈ উগ্ৰ ৰূপটোৰ আৰাধনা কৰে:

* ভয় আৰু আন্ধাৰৰ ওপৰত বিজয়: ধৰ্মীয় বিশ্বাস অনুসৰি মা কালৰাত্ৰি হৈছে কাল অৰ্থাৎ সময় আৰু আন্ধাৰৰ বিনাশকাৰী। মানুহৰ মনত থকা আটাইতকৈ ডাঙৰ ভয়—মৃত্যুৰ ভয়, অজ্ঞতা আৰু অনিশ্চয়তাৰ ভয়ক দেৱীয়ে নাশ কৰে। তেওঁৰ পূজা কৰিলে ভক্তৰ মনলৈ অসীম সাহস আৰু নিৰ্ভয়তা আহে।

* আভ্যন্তৰীণ অশুভ শক্তিৰ বিনাশ: আখ্যান অনুসৰি, দেৱীয়ে দানৱ ৰক্তবীজক বধ কৰিবলৈ এই ৰূপ লৈছিল। ৰক্তবীজৰ একোটা তেজৰ টোপাল মাটিত পৰিলে তাৰ পৰা হাজাৰটা নতুন দানৱৰ সৃষ্টি হৈছিল।

* প্ৰতীকী অৰ্থ: আমাৰ মনৰ ভিতৰত থকা বেয়া চিন্তা, খং, আৰু বাসনাবোৰো ৰক্তবীজৰ দৰেই, এটাৰ পৰা আন হাজাৰটাৰ সৃষ্টি হয়। মা কালৰাত্ৰিৰ পূজাই মানুহক নিজৰ ভিতৰত থকা এই বেয়া প্ৰবৃত্তিবোৰক শিপাতে ধ্বংস কৰাৰ শক্তি দিয়ে।

*'শুভংকৰী' বা আশীৰ্বাদৰ প্ৰতীক: মা কালৰাত্ৰিৰ বাহ্যিক ৰূপটো দেখাত অতি ভয়ংকৰ (ক’লা বৰণ, মেলি থকা চুলি, ত্ৰিনয়ন), কিন্তু তেওঁৰ মনটো অতি দয়ালু। তেওঁ সদায় ভক্তৰ কল্যাণ কৰে বাবে তেওঁক শুভংকৰী বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে—যি সত্য বা পৰম শক্তি, সি দেখাত কঠিন বা ভয়লগা হ’লেও শেষত ই সদায় মংগলদায়ক আৰু সুৰক্ষাপ্ৰদায়ী হয়।

* শনি গ্ৰহৰ দোষ আৰু বাধা মুক্তি: জ্যোতিষ শাস্ত্ৰ অনুসৰি, মা কালৰাত্ৰিয়ে শনি গ্ৰহক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। যাৰ কুণ্ডলীত শনিৰ মহাদশা, সাঢ়ে-সাতী বা ঢাইয়া চলি থাকে, তেওঁলোকে মহাসপ্তমীৰ দিনা মা কালৰাত্ৰিৰ পূজা কৰিলে শনিৰ কু-প্ৰভাৱ কম হয়। ইয়াৰ উপৰিও ব্যৱসায়িক বাধা, শত্ৰুৰ ভয় বা ক’লা যাদু আদিৰ দৰে নেতিবাচক শক্তিবোৰো এই পূজাত দূৰ হয়।

* তান্ত্ৰিক আৰু সাধকসকলৰ বাবে সৰ্বোচ্চ দিন: নৱৰাত্ৰিৰ সপ্তম দিনটো সাধক আৰু তান্ত্ৰিকসকলৰ বাবে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ। এই দিনটোত নিশা সাধনা কৰিলে ‘ভানু চক্ৰ’ বা ‘সহস্ৰাৰ চক্ৰ’ সক্ৰিয় হয় আৰু সাধকে ব্ৰহ্মাণ্ডৰ অলৌকিক শক্তি বা সিদ্ধি লাভ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

* গুৰ বা মিঠৈ : মা কালৰাত্ৰিৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় ভোগ হৈছে গুৰ। এই দিনা দেৱীৰ চৰণত কেঁচা গুৰ বা মিঠৈ অৰ্পণ কৰাটো অত্যন্ত শুভ বুলি গণ্য কৰা হয়।

* গুৰেৰে প্ৰস্তুত কৰা মিঠাই: কেঁচা গুৰৰ উপৰিও গুৰেৰে তৈয়াৰী বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰসাদ, যেনে—গুৰৰ লাডু, গুৰৰ ক্ষীৰ বা মালপোৱা আদি প্ৰস্তুত কৰি মা কালৰাত্ৰিক ভোগ হিচাপে আগবঢ়াব পাৰে।

উল্লেখ্য যে, মা কালৰাত্ৰিৰ কৃপা আৰু আশীৰ্বাদ লাভ কৰিবৰ বাবে মহাসপ্তমীৰ দিনা এই স্তুতি মন্ত্ৰটো জপ কৰা হয় :